Gewoon reiger

Hapje gevonden


Dat was lekker

Vorig weekend lekker een dagje uit geweest naar de familie. Als echte toeristen op pad gegaan naar Volendam en Marke. Van alles te doen in Volendam, brandblussen met een oude brandweerspuit, kraampjes en een koor. Ik heb ook wel foto's van het Volendamse zangkoor hoor, mooi in klederdracht, maar deze vogel is toch prachtig?
Deze reiger wachtte op stukjes vis die op de grond vielen bij de kraam van de visboer...

Recht vanuit het hart

Hart van een Garanium

In onze achtertuin stond deze garanium in het avondlicht. Het laatste zonlicht wat de tuin in kon komen scheen op het hart van deze garanium. Geweldig om te zien. Gelukkig kon ik het beeld vastleggen op de manier die ik voor ogen had. Alleen de achtergrond heb ik iets donkerder gemaakt voor meer contrast. Deze was heel donkerbruin.

Openluchtconcert Amer

De Amer
Muziek - en onthaastingscafé
22 juni 2008 Openluchtconcert
Stoelen (en paraplu) mee

Blues FX, The Marathon Men, Eric Devries, Remmelt, Muus & Femke en Barrelhouse!


Eric Devries


Tineke Schoemaker, zangeres van Barrelhouse

Prachtige warme muziekale zondagmiddag in Amen. De voorspelde regen en hagel bleef ons grotendeels bespaard. Eén enkele wolkbreuk koelde het publiek even af maar de sfeer werd er niet minder om. De organisatie was puik!
Wat wil een mens nog meer; goede muziek, goede sfeer, eten, drinken en een lekker zonnetje.


Close-upje van de gitaar van Guus Laporte (Barrelhouse)

Zonnedauw (Droseraceae)

De ronde zonnedauw (Drosera rotundifolia) is een vleesetende plant uit de Zonnedauwfamilie (Droseraceae).
De plant staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend, maar zeer sterk afnemend en wordt daarom wettelijk beschermd.



De plant vangt kleine insecten (voornamelijk vliegen) en spinnen. Het doet dit door middel van bladeren die voorzien zijn van klierharen waarop aan het uiteinde een druppeltje kleverige afscheiding zit (de 'dauw'). Als een vliegje op het blad landt kleeft het vast, het blaadje rolt zich vervolgens langzaam op om de prooi te verteren.



Zoals veel vleesetende planten komt zonnedauw voor in moerasgebieden op zeer natte plaatsen op uitgespoelde stikstofarme grond, meestal op of vlak naast veenmos.

Internationaal natuurpark Bourtanger Moor-Bargerveen

Prachtige avondwandeling gemaakt in het Bargerveen. Wel een paar buitjes moeten trotseren maar uiteindelijk werd het droog en brak de zon nog door.


Tussen de buien door


Verdronken bomen


De avond valt


De zon gaat onder

Vóór de planmatige kolonisatie en cultivatie in de 19e eeuw hoorde het Bourtanger Moor bij de grootste samenhangende venen van Noord-Europa. Dit gebied is sinds kort het jongste natuurpark van Nedersaksen. Dankzij vele natuurlijke en cultuurhistorische verbindingen met het naburige Nederland werd hier in de zomer van 2006 het internationale natuurpark Bourtanger Moor - Bargerveen grensoverschrijdend geschapen. Bijna 4.000 hectare turfsteekgebied dienen de natuurbescherming en bieden een veelzijdige flora en fauna aan.

PLONS

Duikende eend

Afgelopen week was er in het nieuws dat ganzen overlast gaven door hun gepoep op het gras en hun agressieve gedrag doordat ze jonkies hebben. Toen moest ik denken aan de foto die ik op Ameland had gemaakt van een duikende eend.
De eenden werden gevoerd door kinderen met brood en ze waren erg druk met elkaar. Er werd gedoken en gevochten om de stukjes brood. Deze eend plonste vlak voor me het water in.

Monsterlijk

Leeg achtergebleven

Uit dit omhulsel is een libelle gekropen. Als je het zo ziet heeft het iets buitenaards. Monsterlijke beesten zijn het als je nymfen voor het eerst onder ogen krijgt. Maar ook deze monsters groeien uit tot prachtige helicoptergevaartes.

Dit omhusel, als een oude jas achter gelaten, gevonden aan de rand van een ven in boswachterij Gees. Erg mooie omgeving. We werden wel opgevreten door de muggen! Maar ik moet ook zeggen dat we niet goed voorbereid het bos introkken. Een goede leer voor de volgende keer!

Roots on the Road

Elise ten Hoor

De hele dag had ik al tussen de studieboeken doorgebracht. Maar op geen gegeven moment heb je natuurlijk pauze nodig. Na de middag besloot ik dus toch maar even naar de Amer te gaan voor het optreden van Elise ten Hoor. Ik had haar op de flyer van het Festival Roots on the Road zien staan en via internet beluisterd. Zij trad gisteren en vandaag op verschillende locaties op.
Het was zeker de moeite waard om even naar haar optreden in de Amer te gaan! Leuke meid die prachtig zingt.
Eric Devries speelde nog toen ik net bij de Amer aan kwam. Jammer dat ik niet eerder uit de boeken ben gekropen. Maar goed, 22 juni speelt hij tijdens het openlucht concert van de Amer en daar ben ik wel weer bij!


Eric Devries

Verbondenheid

Wantsen in love

Deze wantsen gefotografeerd in Parc Sandur waar ik een half uurtje langs de Rietplas heb gelopen. Ik dacht eerst dat het wat verdorde uitgebloeide bloemetjes waren die ik zag. Pas toen ik dichterbij kwam zag ik dat het beestjes waren. Het waren geen torren dat zag ik wel maar wat dan? Met de zoektocht naar een naam kwam ik op de site van Plofhead's Nature Weblog en zag ik een foto zag van de Smalle randwants (Gonocerus acuteangulatus). Deze lijken daar wel heel sterk op dus... smalle randwants dan maar.

Drenthe Marathon Klazienveen

De start van de 25ste marathon van Klazienaveen


Deelnemer

Voor het eerst foto's van een sportevenement gemaakt, de marathon van Klazienaveen. Was erg leuk om te doen. Het weer was zeer aangenaam al hoorde ik een aantal renners na de race wel klagen dat het eigenlijk te warm was. Ondanks de warmte is er een record gebroken door David Rutoh Kipkorir (nr. 13) uit Kenia.
Ik heb meer foto's op internet staan die je kunt bekijken en of bestellen via een link 'Drenthe Marathon Klazienaveen' aan de linker kant van de foto berichten (boven het blog archief). Deze foto's zullen ongeveer een half jaar zichtbaar zijn.

Jazz en blues festival Emmen

Opening in de Grote Kerk


Lefthand Freddy

Vrijdagavond, 30 mei, was het zover. De Jazz en Bluesnacht van Emmen ging van start in de Grote Kerk waar de muziek werd verzorgd door Great Classics Big Band.
Het was de hele avond prachtig weer, de terrassen zaten vol met muziekliefhebbers en de sfeer was super.
In verschillende café speelde bands. Ik vond de band Triple-Seven in de Brasserie geweldig swingen! Heb er alleen niet zulke geweldige foto's van. In cafe Groothuis speelde rond middernacht Lefthand Freddy tijdens de de jaarlijkse Jazz en Bluesnacht van Emmen. Klasse blues!

Drouwenerzand

Nog vroeg in de ochtend

Hier liepen we vanmorgen dus, een mooie wandeling; Het natuurreservaat Drouwenerzand. Ik denk vooral als de heide bloeit dat het er indrukwekkend uit ziet. Tja, terugkomen dus...

‘Een geducht natuurverschijnsel’ noemde de Drentse schrijver Harm Tiesing ruim een eeuw geleden de stuifzanden tussen Gasselte en Drouwen. Maar was het er allemaal wel zo ‘puur natuur’? Met minstens evenveel recht mag je het Drouwenerzand mensenwerk noemen: teveel schapen op de hei, teveel plaggen gestoken voor de potstal, teveel verkeer over het veld, het bovenste laagje van de hei brak en het witte zand eronder raakte op drift. Aan het begin van de twintigste eeuw bedwong de mens de ontketende natuur door het Drouwenerzand vast te leggen met duizenden dennen. Onderweg tijdens deze paaltjeswandeling (paarse koppen) zult u zien dat de Stichting ‘Het Drentse
Landschap’ de afgelopen jaren flink aan het kappen geweest is om in dit in totaal ruim 200 hectare grote natuurgebied het oude stuifzand weer tot leven te brengen. Het Drouwenerzand is nog één van de weinige actieve stuifzandgebieden in Drenthe.

http://www.drentslandschap.nl/downloadfiles/w_drouwenerzand.pdf

Bloemetjes enzo

Kleurrijk


Sprinkhaan


op Kamille

Een mooie wandeling in het natuurreservaat “Het Drouwenerzand” gemaakt. Op de weg terug naar huis kwamen we een mooi veldje met kamille en klaprozen tegen. Het was de bedoeling om wat bloemen op de foto te zetten maar ik eindigde weer op mijn knieen. (Het rook er wel erg lekker die kamille.) Zag weer een beestje. Beetje lastig was het wel om een scherpe foto te krijgen want het waaide nogal.

Lekker hapje

De een zijn dood is de ander zijn brood....

Afgelopen zondag naar de roofvogelshow geweest bij het boomkroonpad nabij Borger. Er was veel publiek. Ik had veel foto's gemaakt maar ik ben er niet tevreden over dus komt niets van op de blog. Bevalt me niks niet dat het niet is gelukt maar goed, volgende keer beter en met een andere lens op pad.
De omgeving daar is erg mooi om te wandelen. Het werd zelfs erg warm in het zonnetje. De natuur is nu wel erg mooi. Het groen nog lekker helder fris, super!
Deze spin kwam ik tegen op een open veld en had het druk met zijn prooi in te pakken. Mooie schutkleur heeft het beest, valt haast niet op tussen die verdorde pluimpjes van het gras.

Een oogje op....

Vrouwtje vuurjuffer met gele schouderstreep

De vuurjuffer (Pyrrhosoma nymphula) is een libel van de familie van de waterjuffers. Het is één van de weinige juffers met die grotendeels rood gekleurd zijn.
Deze juffer zit op een stuk kienhout wat rondom onze vijver ligt. De vijver wordt veel bezocht door zowel de vuurjuffer als de waterjuffer.
Klein stukje natuurgebied achter in onze tuin waar ik uren in kan rondkijken en foto's kan maken.

Paardenbloem

Puur natuur

De hoogste niet natuurlijke heuvel van Drenthe ligt in Emmen; dit is de voormalige vuilnisbelt, omgevormd tot natuurgebied en 45 meter hoog. Daar hebben we deze ochtend gewandeld. Het is vlak bij ons huis. Mooi vergezicht om de zon op te zien komen. Al was half zes al wat aan de late kant.
We zijn rondom de heuvel gekomen en natuurterrein De Schans ingelopen. Mooi stil veengebied.
We hebben naast de zonsopkomst en de mooie planten ook een aantal reeen gezien.
Op de foto een paardebloem met een natuurlijke donkere achtergrond door in de schaduw te fotograferen. Alleen wat meer contrast gegeven en iets minder belicht. Foto is in een vierkant formaat gesneden.
Ik vind dat mijn foto's zo min mogelijk bewerking moet hebben en zo puur mogelijk moeten zijn.

Uitgevlogen

Bromvlieg

Als vliegen achter vliegen vliegen vliegen vliegen vliegen achterna.
Deze kan aan dat spelletje niet meer mee doen. (Mooi gezegd, Arrow)
Gevonden op de vensterbank.
De vensterbank is wit en het leek me wel mooi om hier wat mee uit te proberen. Heb deze vlieg dus gebruikt als studieobject. Ondanks dat ik het geen smakelijke beestjes vind, staat hij er mooi op :-)

Portretje

Hallo....?

Na een lange tijd weer eens in de dierentuin geweest. Dat was al weer een jaar geleden. Hoogste tijd dus voor een hernieuwde kennismaking. In de afgelopen tijd zijn er toch weer dingen aangepast in het park en er waren weer verschillende jonge dieren te zien. Het was prachtig weer en we zijn daarom niet naar de binnen verblijven geweest.
Op de foto een Humboldt-pinguïn. Deze pinguins zijn te vinden op het park op de Noordbargeres. Dit was een erg nieuwgierig beest die de bezoekers opwachtte bij de ingang van hun verblijf. Ze lopen dus gewoon over de wandelpaden. Met bordjes die aangeven dat de pinguins voorrang hebben :-)
Mooi park, het Noorder Dierenpark

Dauwtrappen - Bedreigde flora

Moerasviooltje - Viola palustris


Addertong - Ophioglossum vulgatum


Bloempje van de Lavendelheide - Andromeda polifolia

Het was weer tijd voor het traditionele dauwtrappen met hemelvaart. (Ben er voor terug gekomen uit Ameland.) Het Bargerveen leent zich uitstekend voor deze vroege wandeling. Onze gids nam ons weer langs de mooiste plekjes waar je normaal gesproken niet mag komen.
Vanmorgen veel zeldzame plantjes gezien (die maar mooi in ons natuurgebied voorkomen!); de lavendelheide, de addertong en het moerasviooltje.
Het moerasviooltje bloeit in april en mei met bleeklila, donker geaderde, 10 to 15 mm grote bloemen. Het aantal moerasviooltjes gaat achteruit. De zilveren maan (een zeldzame vlinder) gebruikt het moerasviooltje als voornaamste nectarplant.
De addertong is een kleine varen die behoort tot de Addertongfamilie. In het noorden van Europa is de soort niet algemeen; in Nederland is hij zeldzaam. De plant wordt 5 tot 35 cm lang en heeft een korte rechtopstaande wortelstok, waar geen schubben aan zitten. Elke plant produceert op het groeipunt van de wortelstok slechts één blad per jaar.
Lavendelheide is een typische hoogveenplant. In het vroege voorjaar bloeit deze soort met roze bloemen. De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig afgenomen.

Ameland

Kleur op het wad


Een hoop geschreeuw

Aan de zuidkant van Ameland, de wadkant ter hoogte van Pietje Miedenweg, ligt een vogelbroedreservaat. Hier klinkt een oorverdovend lawaai van een grote kolonie kokmeeuwen maar ook de visdief is er te vinden. Je komt ogen (en oren) te kort om al deze hofmakerij te bekijken.
Op de onderste foto de visdief. Ik dacht dat het een stern was maar de visdief lijkt op de noordse stern. Het verschil is moeilijk te zien maar de snavel van de visdief heeft in tegenstelling tot de snavel van de noordse stern een zwarte punt.

Uitwaaien

Oosten van Ameland - het Oerd


Ter hoogte van Ballumerbocht

Afgelopen dagen heerlijke dagen op Ameland gehad. Samen met mijn zoon via het Oerd naar het meest oostelijke punt, de Hon gelopen en naar Hollum in het westen gefietst en veel wandelingen gemaakt.
Momenteel is Ameland vooral een vogel eiland. Overal waar je komt zie je verschillende soorten vogels. We hebben zelfs een Lepelaar gezien.
Indrukwekkend als zo'n groep vogels van het wad opstijgt en weer landt....
(Kunnen het Grutto's zijn?)

Spin

Eng beest maar


Mooie kleuren

Ik vind deze foto's gewoon mooi van kleur. Heb hier dus niet zoveel tekst bij. Het is één en dezelfde spin.
Rest mij nog te zeggen dat de komende paar dagen er geen foto's op de blog bij komen. Ik ga even een paar dagen uitwaaien op Ameland!
Hoop natuurlijk met mooie foto's thuis te komen.

Sleenerzand - dauwtrappen

Ochtendglore


Waterjuffer

We waren weer voor dag en dauw op pad gegaan. Prachtige ochtend met een muzikaal ochtendconcert van de vogels en een heerlijk temperatuurtje. Niemand tegengekomen op deze zondagochtend. Heerlijk!
We hebben in het zuidelijke deel van het Sleenerzand gelopen. Waar de Vossevenroute en de Meeuwenvenroute zijn te vinden.
In het zuidelijke deel liggen grafheuvels, hunebed “De Papeloze Kerk” en ‘celtic fields’. Dit zijn restanten van akkercomplexen uit de IJzertijd.
De bovenste foto is genomen op in het gebied van de celtic fields. Boven op een grafheuveltje scheen de zon prachtige op de dauwdruppels. Geen idee wat het beestje is naast de druppel. Het is vast een larve van iets, het is zo'n doorzichtig beestje. Wie het weet mag het zeggen.
De onderste foto is gemaakt bij een vennetje waarje langs komt als je de Meeuwenvenroute loopt. Deze waterjuffer was in het water beland en is hier aan het opdrogen.

Boris & The Saltlicks

Boris McCutcheon


Americana met uiteenlopende invloeden

Voor de Amer een bijzonderde dag voor een optreden, een donderdag. Een bijzonder mooi optreden. En dat gegeven is dan weer geen bijzonderheid.
Boris McCutcheon was samen met Brett Davisen (gitaar, banjo, lap steel, en achtergrondzang) en Susan Holmes (bas, basgitaar, en achtergrondzang) overgekomen uit de VS. De bergen en woestijnen van zijn woonomgeving in Nieuw Mexico zijn de inspiratie voor zijn muziek. Hij speelt Americana met invloeden die uiteenlopen van Johnny Cash en Neil Young tot Calexico, en laat je de brandende zon op het droge woestijnzand voelen.
De band van Boris McCutcheon wordt The Salt Licks genoemd. De eerste twee albums, Mother Ditch uit 2001 en When We Were Big uit 2003, bracht McCutcheon in eigen beheer uit. Vooral het tweede album, dat hij in Tucson, Arizona opnam, werd erg goed ontvangen en leverde hem ook internationale erkenning op als belangrijk liedjesschrijver en rootsrocker.
Het was weer een mooie muziekavond daar in café de Amer!

Hunebed Emmen

Hunebed D45 in de Emmerdennen

Om een voor mij nieuwe lens uit te proberen ben ik tegen de avond even de Emmerdennen ingedoken. Daar ligt een groot hunebed, hunebed D45. Prima onderwerp en bijzonder genoeg zodat ik het leuk vind om er hier ook een foto van te plaatsen.

Even een stukje info over hunebedden:
Van de 54 hunebedden die men nu nog kan zien in Nederland staan er 52 in de provincie Drenthe. Hunebedden werden gebouwd om belangrijke doden in te begraven. Een hunebed is een grafmonument. De stenen werden met de platte kant naar binnen gelegd. Zo ontstond er een kamer met min of meer rechte muren. Alle hunebedden zijn tussen de 1,50 en 2,50 meter breed.
Het hunebed in de Emmerdennen ligt boven op een flinke heuvel. Denk de oorspronkelijke dekheuvel er overheen en je hebt een kleine berg. Dit heeft nog zes van de oorspronkelijke negen dekstenen. Hiervan rusten er nog drie min of meer op de draagstenen, de andere drie zijn er half afgegleden. De meest rechtse deksteen is de breedste en de platste steen die op een hunebed is te vinden. De prehistorische bouwers hebben de plaats van de draagstenen en het aantal (3) duidelijk aan de maat van deze steen aangepast.
(http://users.bart.nl/~jbmeijer/d45.htm)

Bijzonder mooie provincie is Drenthe toch :-)

25 jaar Herinneringscentrum Kamp Westerbork

Nationaal monument Westerbork


Gebeurtenissen werpen hun schaduw


Appèlplaats (in de herfst)

Op 12 april 2008 is het 25 jaar geleden dat het Herinneringscentrum Kamp Westerbork door Koningin Beatrix werd geopend. Het museum was dit weekend open voor belangstellenden en had een uitgebreid activieteiten programma. Zo hebben we onder andere een rondleiding op het kamp terrein gehad en de tentoonstelling 'Het Apeldoornsche Bosch' bekeken.
Midden in de bossen van Apeldoorn bestond tot 1943 de joods psychiatrische inrichting Het Apeldoornsche Bosch. Bijna 1.300 patiënten en meer dan 250 man verplegend personeel leefden hier de eerste oorlogsjaren in relatieve veiligheid. Tot de inrichting in januari 1943 werd ontruimd door de nazi's en de patiënten en een deel van de verpleegkundigen onder erbarmelijke omstandigheden werden weggevoerd naar Auschwitz. Niemand van hen overleefde.

Wat ik erg interessant vond om te horen tijdens de rondleiding was de uitleg over het monument. We komen hier al jaren maar waren van alleen van de grote lijnen op de hoogte. Nu hoorden we de details en achtergrond van het monument. Hieronder de uitleg.

Monument
Van de provincie Drenthe kreeg oud-kampgevangene Ralph Prins de opdracht een herinneringsteken te ontwerpen. Op 4 mei 1970 werd dit door koningin Juliana officieel onthuld.
De rails in het monument hebben een lengte van negentig meter, voor een monument heel lang. Aan het eind daarvan heeft Prins met zo weinig mogelijk werk geprobeerd te laten zien dat er iets verschrikkelijks is gebeurd en de vraag wordt opgeroepen: "Wat is hier gebeurd?". De omhoog gekrulde rails drukken de wanhoop uit. Aan het eind zijn ze bewerkt alsof er op geschoten is. De bielzen laten de vernietiging zien. Hoe dichter bij het eind, hoe meer ze versplinterd zijn. In totaal zijn er 97 bielzen. Aan 93 ervan is de rails vastgeklonken: ze refereren aan het aantal transporten vanuit kamp Westerbork. De overige vier vertrokken van elders in Nederland naar Oost-Europa. De muur van Drentse zwerfkeien -half cirkelvormig, iets naar voren hellend en hoger dan een man lang is- lijkt van een afstand op een stapel schedels. Deze muur sluit het monument als het ware voor het oog af. Daarvoor het stootblok, even voor de plaats waar ook in de oorlog de spoorlijn van Hooghalen naar het kamp haar eindpunt vond.
Tussen de bielzen en de rails liggen donkere kiezelsteentjes. Dit symboliseert de Joden ( en zigeuners) die vanuit Nederland gedeporteerd zijn. Naast de rails, aan beide kanten, liggen ontelbaar veel witte kiezelsteentjes. Dit symboliseert de vele Nederlanders die er bij stonden, er naar keken, maar niets hebben gedaan...
http://www.kampwesterbork.nl

Voorjaar op de heide

Drents heideschaap


Heerlijk genieten in de voorjaarszon


Schapenveld Odoorn

Vandaag de frisse voorjaarslucht gesnoven. Vanmorgen voor dag en dauw uit de veren om weer energie op te doen na een volle werkweek. We hebben gelopen rond het gebied van het Klooster in Ter Apel. Het regende er eigenlijk de hele tijd en het werd niet zoals we het ons hadden voorgesteld. Op zich vond ik het niet erg de dag in deze grauwheid te beginnen. Lekker fris word je ervan!
Toen naar huis voor een kop koffie. Toch hadden we beide het gevoel dat de dag niet af was, we nog niet genoeg hadden gelopen en gefotografeerd hadden. Dus nogmaals op pad.
Nu richting het Schapenveld - Odoorn vertrokken. Het werd het mooiste weer van de wereld. Zonnetje en mooie Hollandse luchten. Wat een verschil met de ochtend. Het werd zelfs warm in het zonnetje. Ook deze schapen genoten ervan. Ik heb voor dit schaap met lammetje plat in de heide gelegen met de telelens om ze niet te verstoren. Het lammetje lijkt de zon wel te aanbidden. Ik heb van dit moment genoten!